Başlar Göklere Erdi Sıyrılırken Hüzünden

Gecelerin bağrından, göz açarken sabaha

Huzuru içer miyim, bilmem ahu gözünden

Sevda taze dalında, tomurcuktayken daha

Mutluluk okur muyum? Acep güzel yüzünden

Kuşlar göç etti burdan, sen bana geldin güzün

Öyle güzel baktın ki, içime aktı hüzün

Utandın, eğdin başın, al güle döndü yüzün

Kıssadan hisse kaptım, o mânalı sözünden.

Gönlüm, gönlüne düştü, aşk yurduna varıldı

Kıskandı mavilikler , sanki gökler yarıldı

Gönüller hemhal oldu, bir potada karıldı

Başlar göklere erdi, sıyrılırken hüzünden.

Gözlerin konuştuğu, vuslatta ki o demde

Gönüller bir atmalı, şu üç günlük âlemde

Mahrem duygular gizli, şiir yazan kalemde

İnsan ibret almalı, sığındığı özünden.

Arada dağ olsa da, gönül dinlemez ferman

Ayak kalbin ardında, mecal tüketir her an

Umutlar tükenmeden, derde yetişir derman

Kavuşma türküleri, düşer gönül sazından.