Belalım

senin gibilere inat,

öfkem kadar susuyorum

sustuğum kadar çırpınış

adam yanımı acıtıyor

yaptıkların

bilmelisin,

güneş lal doğacak her sabaha..

derler ki; öldürür herkes sevdiğini..

boynum sadece Tanrı''ya ince

sulh ise bekleyiş

işte,

şiirin mihrabı

başımın belası

yokluğunun iç çekişleri izdüşümüdür gün ışığının

ve her gün ışığı

yeni bir çığlıkdır aslında

mühürlenirken sesim..

ört üstümü şahrut ten ağrıma inat..

ben nasıl birşeyim ki dizginleyemiyorum kendimi

dişlerimi sıkıyorum küfürler savurduğum gecede

ardımda bıraktığım piç umutlar

fahişe yalnızlığında kaldırımlarda

tek borcum can

yedi kat altındayım toprağın

tüm yaralarım dolana kadar

tülbentlere sarıyorum rüyalarımı

durma yağmur

durma

yusuf gibi sabır ile yürüyorum tan kızılına..

derin bir nefesle çekiyorum yaşam sancılarını içime

tüm eflatunlar kördüğüm

ve..

geçmiyor boğazımdan sensizlik

daha önce de gitmiştim

her kalışım kabahat

benliğime ram

cümlelerimin yolu çıkarken zulalanmış dehlize

ceplerimde saklı ''''kendine iyi bak''''lar

sırrım deşilmeyecek kadar derin

hiç bilemem

hangi şehir basacak beni bağrına..

ruhumda kör bıçağın kavli

gassav,

diyelim ki saat hüzün

sağır bir gecede

vuslatım mevt

acım haşmetli

iki kişilik ölüyorum

koynunda oturarak benzerlerimin...

artık,

kimi mahrem kılayım yazmaya...

zmnszz

...