Ben Yine Sensiz

Üzerimde meretin hafif bir etkisi

Birazda kendime duyduğum nefretin sillesi

Ve pişmanlığın bitmeyen sessizliği

Güneşin doğuşundan önce uykuya teslim ettim bedenimi

Bir tek rüyalarda hissetmiyorum sensizliği

Bir şu meret zaten birde rüyalar sensizliğin merhemi

Pek az dokunur oldum ışığa gündüzleri

Duymak istemiyorum çünkü, rüzgarın sensiz esişini

Kör olası saat otuza vurdu akrebi...

Kulaç atar gibi attım elimi

Yokladım yatağımın sen kokan yerini..

Boğulmaktan kurtuluşun belki de son ümidi..

İnce yün yastıktan ellerim kayıp gitti..

Sol yanımda, gözyaşlarıma değdi..

Göz kapaklarım yine kırışıklığını belli etti

Sitemi vardı sahte bahtiyarlığa belli...

Uyansam yeni güne ne değişecek ki..

Sabahından belli değil mi?

Odam sessiz, dere sessiz, rüzgar sessiz....

Kar tanesi sesin bensiz, ben yine sensiz......