Bilmem

ruhumun aklıma sarkıttığı bir olta gibisin; dumanda balık olsam...

aslında biliyorum gerçek olmadığını ve aslında biliyorum gerçek olduğunu

.

.

.

hayal ki

kanım damarlarımda demlene dursun aklım hep çiğ

ve acaba hangisi kaderi bozan cambaz ve hangisi asıl sürgün

ipin ve mesafenin labirentiyim ben

tuhaf olan, ben üzgün değilim herkes bana üzgün

ışık, diyorlar; iyidir, aydınlıktır.. geceyi sakladığı sürece değildir işte

bir el sürsem, bir kapansam gökyüzüne... içime kapanır gibi

sadece yüzünü hatırlıyorum o kadının; gözlerini ya da dudaklarını değil

yüzü ki yekpare üzümdür kalbimin heybesinde

salaş bir iskelede, salaş bir zamanda, en salaş halimle bir şeyler dedim ona

o da bana bir şeyler söyledi... sonra bir şeyler...

asma bahçelerde gülüşü hüküm sürsün...

bu açılan bir kitap sayfası, tuhaf ama pamuk helva kokuyor

okudukça okumadıklarım birikiyor içimde; yaşadıkça çoğalıyor ölüm

çeşitleniyor

ölüm bir devrim, şekerden tanrıların uykusunu bölen harf

nereye koymuştum bulamıyorum bakın şurada yazıyor olacaktı

çanakkalde bazı sokaklar kokar böyle, pamuk helva lifindendir o sokaklar zaten

aslında çocukları sevmem ama onlarla aynı şeyi seviyor olmaya pamuk helva kardeşliği diyorum

derken uyuyorum, kül rengi kül hafifi kül sessizi bir denizin içine doğru

uyuyorum, daha uyuyorum... balıkçı ağlarından, mercanlardan geçiyorum

ötesi alabildiğine karanlık, boşluk... tanrı olmak için en uygun yer

her uyuduğumda, tanrı olmamak için uyanıyorum

insana daha azı neden yeter ki

hayal ki

başım bir esrarkeş hızıyla döne dursun hep aynı yere bakıyorum sanki

ayna ile gördüğüm arasında ne aynaya ne gördüğüme

felsefe yapmıyorum; ki kendisi (yapılınca) en büyük geyiktir; ...geyikleri seviniz

ama başka nasıl söylenir bu belirsizlik

cam buğusundan bir ormana nereden gidilir...

sakıncalı bir yoldur şiir soyunmak için.. hem namazdır hem mastürbasyon

kalbine uğrak kuşların tüyü düşer, ürpermek zamanıdır, ki ürperirsin

çıplak olan sen değilsin olmadın olamazsın; yine de bir soyunma literatürüdür şiir

artık varsın, soyunarak kaybolamazsın

siyah kediler düğümlese de birileri, olsun; küs değiliz biz sadece dalgın

hem her şey kendi içine uğuldar; bir gün bağırırsın bütün gücünle dağa taşa

sonra bir gün annen bir yankı gibi bakar sana...

.

.

.

hayal ki... ulaşmak mümkün olsaydı elimin tersiyle iterdim

zira hayalleri gerçek olunca ölür hayalperestler...