Boş Kovan

ziyade olsun sana hayat

bir yanım çocukken hala

diğer yanımın kokusunu aldın yakalarımdan.

anılar kesiyor gözlerimi

safkan bi kahve akıyor yanaklarımdan.

sığınacak bir yer bul bana şimdi

kör olası zaman geçmiyor tırnaklarımdan.

bakışınla çığlık kesiği attın boğazıma

geçit yok hıçkırıklarıma.

gözlerimin kesik renginden,

ılgıt ılgıt esiyor hain yelkovan.

ne zaman sen gelsen aklıma

ayrılıyorum cümlelerce sayfalara

dönmezsin bilirim

kıtalarca ezbere bildiğim gidişini

yapıştırıyorum yırttığım takvim yapraklarına.

bugün şiirlerden eylül..

serseri bakışların façasını atar kıyılarıma

Ya medet dedikçe hudutlarına

tökezleyip düşüyorum ayaklarının ucuna

gitme diye,

tüketme diye,

noktasını koyamıyorum cümlelerin.

bu şiir bitmese ya;

karışmasan tekrar yabancı dalgalara.

sancısını alıyorken kalemin

şiirin avuçlarında bir dirhem sevda kabuğu nasırlaşır

karanlığını alıyorken gecenin

lacivertinde kanayan bir ahudur çaresizliğim.

Bir düşün;

seni alıyorken bir kadın benden

kendi külümün ateşi yakıyor yüreğimi

yandıkça hiçleşiyor ayrılık denen zaman

intiharlar denedim,yaşanamayan

aşkı ölüm bildim tetiklere basılamayan..

hayat ziyade olsun,aşk aslında boş bir kovan.