Canim Annem.

Parmak uçlarım sızlıyor,

Üşütüyor yalnızlık anne.

Hep söylerdi ya kalbin,

Güçlü ol, erkek gibi...

Sormazdım sebebini, anlardım.

Yanımdayken, aramazdım gündüzleri,

İlk defa kucağında uyumak için.

Korkmazdım öleceğimden,

Senli biteceğim için.

Pamuk saçlarına yenisi eklendi benimle,

Bayramların çocuksuz geçti.

Kendimi suçladım Anne.

Ellerimle elini bıraktım yolculuğa

Kendime kaldım, ağladım...

Bir köy yuttu beni sen gidince,,

Gözün bende; kalbin yıllarında kaldı

Gittin ve kayboldun

Rüyaymış gibi kapattım gözlerimi

Uyanamadım..

Gittin,

El salladığın şehirde, güven yok, sevgi yok

En mühimi dost yok..

Ardımdan ağrılar satıyorlar anne,

Susturamıyorum sözleri bu yüzden.

Tanımadığım yüzlere sığınmak,

seni özlemle öpmek istiyorum anne...