Çay Bahçesi

orada, aile kokulu çay bahçesinde

şehla bakışlarından kalma

bir dolu anı gelip çarpıyor gözlerime

ve ben apayrı gülümsüyorum herbirine

ağlamadan az önce

sensizliğe eşdeğer akşamlar çöküyor üstüme

gövdesinde yıldızlar var, gümüşkaralı

sanırsın ki kuzeyi bıçaklanmış

yağmur öncesi rüzgarların, savurganlığında

saçlarından emanet aldığı taze nergis ferahlığı

ötede cilası solgun fakat ceviz oymalı

gramafon, yankısında gül damlalı nihaventler

ki hasretlik diyor Ümmü Gülsüm, hasretlik

öfkeli dalgalar yükselip alçalırken esmer sularda

batıp çıkan martıları izlemektir biraz da

ışıkları titrerken ihtiyar Kadıköyün

ilk çan seslerini duymaktır,seher vakitlerinde

uykusuzluğuna tanıklık ederken yorgun balıkçıların

maviye günaydın demelerine içlenmektir

orada,aile kokulu çay bahçesinde

.....