Çırpınış

vicdanın acımazlığa karıştığı yerdeyiz

senle seni yaşayamamanın tam uçurumundayız

alışamanın bedeliyle yan yanayız

anlamsız görüşmelerin sınırındayız

çok uzun uzun yollardan geldik

içe içe bitiremedik şu çayları

konuşa konuşa bitiremedik şu hayalerimizi

geze geze bitiremedik şu yolları

sen hiç gördünmü uçmayan bir kuşu

kanatlarını çırpıp çırpıp olduğu yerde kalan

birileri kapacak diye sessizce bekleyişini

belkide onunda ne hikayeleri vardır kimbilir

sana bana benzeyen o donuk donuk bakışları

olduğu yerde kalıp konuşamamnın acısını

kim anlar bu saatten sonra öksüzlüğümü

kaldım bir başıma kanıtsız imkansız

hani nerde kaldın eğerki bir gün gelirsen

sol gögsüm ağrımaz bir daha söz söz söz........