Demirin Tuncuna

hani bir koy vardı

henüz yüzülmemiş hiç gidilmemiş olan

ellerin değmediği

tenlerin kirletmediği

masmavi bir rüyanın bekçisi olmaya ant içmiş

titanlardık biz

yani Poseidon zehrini akıtmamıştı

hiçbir okyanusa

Achilles'in tendomu henüz parçalanmamıştı

ve Truva Atı'nın kahpeliği dökülmemişti surlarımızdan içeri

Hades gibi defedilmemiştik

Baba'nın huzurundan

kin beslememiştik bir hiç uğruna

ve durmaksızın güneşin gösterdiği maviye

yahut gecenin bize kurban edilmiş yıldızlarına bakakalmıştık

kıssadan hisseler çıkarılmamıştı o zamanlar

ve bir Yunan Filozofu katledilmemişti tenhalarda

yahut dalaverelerin dalkavukluğunu tutan

3 başlı köpeklere ihtiyaç duymamıştık

60'lar yaşanmamıştı henüz

R&B türünün babası düşmemişti ana rahmine

ya da Kansas City hala köy sayılırdı

vesselam

Texas çöl kuru sonsuz

Fatih bile fetihe başlamamıştı

sahi Şamanizm köklere serpilmişti o zamanlar

eğleniyorduk Tanrı ile belki de küsmüştük

kimi içinde öldürdü

kimi içinde büyüttü bir bebek misali

Nietzche ağlamamıştı daha

Büyük İskender bir beşikte sallanıyordu

biz derin suların altında şehirler olduğunu hiç bilmezdik

bir dinozor kemiğinden milyon yıllık tarihler çıkmazdı da

vebadan milyonlar ölmemişti henüz

pirhanalar okyanusun en kuytu köşesinde mesut olurlardı

oltalarımızda zehirli solucanlar raks etmezdi

demirin tuncu insanın suçu değildi

piç olmamıştı kimsenin adı

ayakkabılarımız yoktu belki

yollarımızda cam da kırılmazdı ancak

bir kurşun ana kucağındaki 20lik bebeğe değmezdi

ateş odur ki yanıyordu

bir izmarit koca çınarların katili olmazdı

yağmur ıslatırdı tenlerimizi

gözyaşlarını gizlemek için

yüzümüze maske etmezdik bir soğanı

bir zerre toz parçasını

atasözlerini söyleyen Atalar henüz aramızdaydı

hiç bir söz henüz yaşanmamıştı

cehalet iliklerimize kadar inmişti

sere serpe huzur da kaybolmuştu bilincimiz

rengin renkten farkı yoktu bir zamanlar

Dede Korkut henüz Asya kurağından kaçıp gelmişti evlerimize

gece birçok huzurun

ve kederin

gülün ve bülbülün

toprağın ve suyun

ellerin ve tenlerin

karışmasıyla sona ererdi

gün

yeni bir sözün içinin doldurulması için başlardı

söz ki sükûtun anlatılması içindi bir zamanlar

boşboğaz dalkavukların arsız çığlıkları için değil