Diken/siz Güldür Yalnızlık

-Bu kışta soğuk geçecek can ayaz yüreğim gibi.-

çizmelenmiş bir tarla kurusu hasretim

düzen tutmaz katıksız sürülmelere

ve

zafer sarhoşluğu yaşıyordu ser/vakt düşüncelerim

hasat tutmaz

bağ bozumuna meyilli yüreğim

belki ürküttük sonbahar kuşlarını

belki yarınları unuttuk bugün içinde

hırçın deniz kıyısıydık ?hani ya..-

suyun çığlığına sesimizi astıkta ? kibre yenilmedik biz-

suskun kılıç kınıydık, kan kokardı her bıçkınlığımız

ne geceyi boğduk

ne gündüzü yaraladık

lakin hep celladı sanıldık tan katledilişlerin

yıkandık yunduk temizlendik geldik

dikensiz gül gibi kalmaktı yalnızlık

terli gül yaprağına sevdamızı ördük

-lakin tel örgüde kaldı yüreğimiz-

gün görmeden eriyen kar

bulutsuz bir yağmur

üşümeden, ıslanmadan

tutuşmadan her ateşin alazında..

yanmayı kısmet bildikte geldik

ne çekip gitmek var gönlümüzde

ne yarının korkulu yanlarını düşleyecek düş

sancılı hasretleri çekip sinemize

hayata kükreyen aslan sesine k/asıldı kaldı söylemlerimiz

korkusuzca avaz avaz

haykırdıkta geldik..

bir rüzgar öfkesine sinen düşünce s/eliydik

ve ayaz yemişti özlemimiz

aleve yenik düşen suydu yüreğimiz

bırak bırakta olduğu gibi kalsın acılarımız

toprağın yırtına yırtına bağırmasıdır

ve kinle beslenen ağacın meyvesidir serzenişimiz

bir damlada fırtına koparan

fırtınada kasırga arayan yiğittir fikrimiz

izdüşümüdür bu sitemin

öfkemizde, hırsımızda

Ağrı dağı kadar heybetli kükreyişimiz

- yüreği ellerinde bir çocuktu düşselliğimiz-

daha ölmedik caan ...!!

çivit mavisi gökyüzü

sonbahardan arda kalan birkaç yaprak

ve mutlak bir inançla ekime bağlanan pazar

belki üzerine fazla titrediğimden oldu

belki kışta aradığım yakamozdu

sancısıydı bu iklimin belki

zannetme ki bu mısralarım hırsımdan öfkemden

bunların hepsi sadece bir sitem

eğer gururuna yenik düşersen

bir bilet al gitmeye hazırlanan son gemiden