Dilsiz Çiçek

biri kalbimi öpmüş

biri elinden tutmuş götürmüş

biri mezara gömmüş

çiçekler!

olmayanların gözünden baktım hayata...

tutundum yağmur damlalarına...

toprağa süzülürken,kopar dalımdan

şeffaf dünyalara bırak köklerimi

yıka toprağımı musluk sularında

kuralsızlığa eğdim başımı,biliyorsun

dillerimi mahkemeye verdin

parmaklarımı kestin

mecburen...çiçek oldum!

öldüğüm varsayımlarım

hiç bırakmadılar beni

her daim koynumdalar onlar

bırakamam! bırakmam!