Diri Bir Cenaze

Üstelik diri bir cenazeyim mısralarımda

Hangi yöne dönsem çıkmaz sokaklar

Efsunumda bir şehir titrer bir nefes alsam

Bir şehir and içer kanım sıra

Oysa çok peymanım vardı biteviye yalnızlıklarımda

Gölgeler ikliminde nice boğazlanmışlıklarım vardı

Ne vazgeçti geceler çağrışımlarından

Ne de söze vurulan prangalar söküldü duvarlarımdan

Hal böyleyken zehr-i aşk dolandı içimin nehirlerinden

Nedamet düştü hakkıma taa elest meclisinden

Tamam derken süveydam silindi ücra köşemden

Nice esrarlı sonlar vardı ya başa döndüm nihayetinden

Tövbeler kar etmezken dilde pelesenk oldu

Usumdan taşarken kelamlar kalem sükut buldu

Ayineme yansıyan bencileyin bir pustu

Zahirim nefes batinim ruhumdan uçtu..

Recep Deliduman