Dokun Çatlak Dudaklarınla Sığ Denizime

şimdi artık her denizde boğulmam

korkmuyordum, korkmayı öğrettin

kırık yüreğimde, sığındığım sandalsın

şimdi artık o çocuk

küçülüp içime sığındığında, teslim olacak

bir kedinin uysallığıyla, şahlanacak

yendiğine yenilmenin hazzıyla

''onun'' gibi değil, kendi olduğunda

aşkı tek kişiye vermiyorlar

yanımda ol, alalım aşkı,

saklarız, simsiyah kar yağan o kentte

yaşamasakta

gaipten gelen ses değildi beni sana bağlayan

hiç yüzünü görmediğim suretine sığındığımda anladım ki

ne yana baksam sen.

hem ne çoktun , hem yoktun

sil sisler içindeki adımı, sil dilimdeki adını

bul yüzümü saklında kaldım,bul özümü aklında kaldım

bekletme hazzı bu kadar

türkü söyle tenimde name name

türkü yaz terimde name name

mızrap elinde, kadınlığım biçare

dokun en sığ denizime sönsün ellerin

dokun en derin yokluğuma yansın dillerin

ki

kadının olayım

çorak topraklarım vardı senden önce

dokundun ya ruhuma

ruhunla

babilin asma bahçelerindeyim

doldum, dökül/me, taşıyorum

sarıl kutsalıma sarmaşıklar tenimi dalasın

seril kumsalıma, saçların saçlarımda dalgalansın

aklımdasın, seni aldım da çıktım o denizden

ağrımdasın, canım yanıyor

sığ denizinde kayboldu dudaklarım

nereye baksam ellerin bende

dilim yanıyor,

ellerin adam,

ellerin aşk..

bende erkek olmak,gecenin simsiyah türküsü gibi..

hangi rüzgarlar kurutmuş ki dudaklarını

kandırmıyor seni, çatlamış dudaklarım

sende kadın olmak

çölleri sel basmış gibi