Dört Kişilik'li Asansör
This poem was selected as the poem of the day on 14.08.2010.
mono:
-yetim yıldırımlar sessiz düş'ermiş toprağa
gece lambasını söndür
ateşböceklerini öldür
kuyruklu bir yıldız yak sigara niyetine
ve sarıl yokluğuna
pisi psikolojisi bozuk kedim
tırnaklarını törpüler her sabah
bıçağın kör kubbesiyle
di:
-dünden kalan sevincimden ikram edeyim
hamamböceklerimin kusuruna bakma
temizlemeye verdik smokinleri
evet, pantolonum da delik
tembel örümcekler senfonisi iğne-iplik
öyle fakirim ki
dilencinin bed'duasına amin veriyorum
nazar değdi diyor annem
kurşun döktürdüm askerlere
okuduğumdan değil
17 kupona özgürlük veriyormuş
resmi gaste,
çekiliş yok, itiliş yok
tri:
-kara perde ardında
kağıt mendil satar kahinler
sela okunuyor
buyrun hep birlikte gömelim beni
mamasını yemeyen bir bebek gibi
ağzını kocaman açalım toprağın
ve hep bir ağızdan,
'iyi bilirdik ama...'
neyse, örtün üzerimi
tetra:
-suya eğilmiş ceylan ürkekliği dudakların
göğü emer, dilinde yıldız kayması
söyle, kimin halefi olarak geldin dünyaya
4 kişilikli asansörler tedavülden kalktı
kadranı durmuşsa saatin kime ne !
o kadar mutsuzum ki
alıntı yapıyorum mutluluğunuzdan
helal edin hakkınızı
ya da, canınız cehenneme !