Dostum

Sabahlar gönlüme hüzün kafesi

Güneşler hiç bana doğmuyor dostum

Ben ki ışığın ilk askeri

Zindanlar özgürlük vermiyor dostum

Ben sana tutsak yaşarken aşkı

Yasakın mehtaba , ışığım nerde

Gözlerim hep sana ağlarken şimdi

Cismin ile uzak nerdesin dostum

Zor yaşanır böylesi aşklar

Zamandır tanığı yıkılan başlar

Yasaksın diye bana vurulan taşlar

Kırıyor gönlümü, nerdesin dostum