Düş Bulutlarında Sonsuzluk Öyküleri

önce aldatıldık

kağşayan yeryüzünde

kapılardan kovulduk sonra

ne gövden kalıyor ne sen

öfkeni resmediyorsun da

koyulaşan yarayı sır edindin

sır edindin yazgını

zamanla ölüyor deniz

sahraya dönüşüyor su

düş bulutlarında sonsuzluk öyküleri

çatısız gökleri yüceltiyor sevdam

ah bir inansan

ay ışığı bir gül yeşertebilir belki

mevsimini kendi bulan

kalbim zindanlarda seni de vurdu yalnızlık

belli ki uyuttuk en halis duyguları

pas tutan her gece

daha erken başlatır yangınları