Duymak

düdük çaldı bir otobüsün yanında

görmedi kimse duymadı

hatta düdük bile duymadı çaldığını

ben duydum sen duymadın

seni sevmek ıslık çalmak gibiydi

türküler şarkılar şiirler eşlik ederdi sana

incir ağaçları çağırdı seni

ah incir ağaçları

kocaman yaprakları gövdeni sarar

tutar sallar seni

başın döner rüzgardan

sarhoş olursun

bir de incirler yok mu o incirler

sulu sulu kırmızı incirler

damlar yapraklardan kırmızı kan

yanaklarına düşer

yapışkan soğuk bir iz bırakır sende

silmek istersin

yayılır,dudaklarına yayılır

silmek istersin, büyür

silmek istersin, gitmez

kalır

kaplar seni

hatta sığmaz sana taşar

gökyüzüne taşar , bulutları kaplar

korkar güneş uzaklara kaçar

batar kızıllara

ağlar yalnızlığından

duymaz kimse duyamaz

ben duyarım, sen yine duyamazsin

duyarım her şeyi duyarım

damarlarımda akan İncir taneciklerini

güneşin batışını

yanağının sıcaklığını duyarım

kan kokularını

düdük seslerini ıslık seslerini duyarım

sen silmeye çalışırsın

ben duyarım...