Ebem

Dedemizin bize tek serveti tek emanetiydi,

En büyük keyfi, yemesi içmesi gezmesiydi,

Onun kadar gözlerini, kimseler güldüremezdi,

Yürek incitmez sözleri, bilenmemiş gibiydi...

İnsan aglar dolar taşar, haykırır sanki bir deli gibi,

Düşünsene bir de hüznü içine oturmuş, bir seveni,

Her bir toprak kapatırken, bedenindeki dünyanın nemini,

Babamın bakışları yerinden söktü cigerimi,

Sen gidip ziyaret ettigin de, üç beş gün bir yeri,

Sıgmazdı yerine, kimseler durduramazdı dedemi,

Giderken ahirete, seni dünyada nasıl bu kadar bekletti

İkinizinde üzerinde olsun Allahın rahmeti...!