Eksikti Bir Şeyler
Uzun zaman oldu yanaklarımı sayfalara sürtmeyeli
Kimdim bugünlerde?
Yabancı bir güz yağmuru var
Yüreğimin kaldırımlarını ıslatan
Garip değil mi sizce de?
Önce mutlu olup sonra sebepsiz yere ağlamak
Def etmekle bitmiyormuş korkular...
Karanlık...
Sözlerimin mihenk taşına bürünmüş mavilik...
Her şey bazen karışık geliyor...
Belki de zor...
Bunu ayırt etmek de bile zorlanıyorum
Sonra güneş doğumuyla atılıyorum sınırlarımdan dışarı
Kuru bir akşam öncesinde uğradım
Gemilerin demir attığı limana
Eksikti bir şeyler...
Boşluğunu hissettirecek kadar...
Bir o kadar yabancıydı her şey
Gökyüzü , bulutlar, deniz...
Umursanmayacak kadar önemsiz gibiydim sanki
Karşı bankta iki kedi uzanmış
Bazen yaşamaya değer bir belirti gördüğümde
Damarlarımda sakladığım gülüşlerimi çıkarasım geliyor...
Bazen de anı yaşıyorum...
İliklerime kadar ay ışığı ile dolu
Yanaklarımda iz bırakacak kadar gülerek
Sonra son buluyor bugün
Bir adım öncesine gitmek istiyorum zamanın
Neredesin küçük çocuk...
Kayboldun mu yoksa
Unut o kuyruklu uçurtmanı ne de olsa artık uçuyor...
Siyah - beyaz anlarım seni çağırıyor
Güneş batmadan, dehlizlere düşmeden
Hoşçakal çocuk...
Benden bir parça teselli götür yanında
Ekimin de biteceği var zaten...
Bir adım önden gitmek istemiyor içimdeki sen
Ya da boş ver dediklerimi...
Şimdi ıhlamur kokusuyla doluyor içim...
Çiseleyen yağmurun altında
Bekliyor olacağım seni küçük çocuk
Manolyaların yaprağını incitmeden
Bekliyor olacağım seni...