Elimdeki Ayna

Aynayı duvara fırlatıyorum

Çünkü içindeki resme artık dayanamıyorum.

Cildimde soğuk kırıklar hissediyorum

Çok keskinler ve aynı zamanda çok güzel.

Ve buzlu elimden kan akıyor

Kolumdan aşağı.

Acı çekmiyorum ve yüksek sesle bağırmıyorum.

Ama yüzüm soğuyor, hatta solgunlaşıyor.

Ve bir şeyin nefesimi kestiğini hissediyorum

İçimde bir şey, tam burada.

Nefesimi kesiyor, aklımı çalıyor

Bana kim olduğumu unutturuyor.

Ve elim uzaktan kumandalı gibi

Bir kırık alır, büyük ve pürüzsüz.

Ve kimin suçlanacağını görmeme izin verir.

Arkamda duran, uzun boylu ve dilsiz,

Senin gölgen benimkinin yanında.

Ve kırıkta çok net bir şekilde gördüm

İki gölgemizin elleri nasıl da birbirine değdi.

Sadece bir gölge kaldı ve bu gözlerimi bağladı

Ve yerden kırık bir ayna parçası aldı.

Herhangi bir acı hissetmedim

Ve yüksek sesle çığlık atmadım

Ama göğsümden kan aktı.

Gözlerimi açtım ve orada durduğunu gördüm.

Kendini bana ayarlamıştı, uzun boylu ve dilsiz

Ve yüzünde çılgın bir gülümsemeden başka bir şey yoktu ~ üzerinde.

— Ve çılgınca bir cana kıyma arzusu!