Elveda

yaşam bu ehlin işidir,

en zor iştir insan olmak

metanete zor eriştim,

cesaretten günaha doğmak

günahlardan boşaldıkça,

yağmur ile geriye dolmak

zor hayale bulanıpta,

inzivada huzuru bulmak

dudaklarımda asıklar,

yüzümde kocaman bir hüzün

ben yaslarıma kustukça,

ölüm bitmiyor güzün

paramparça bedenlermi

tebessümle gülsün?

elveda limanlarında

bırak Orhan ölsün.

yollarında adımlarım,

kolarımda senin adın.

bir masal da ölür iken

sen en başkahramanım.

sen yatakta terler iken

ben yasımla kahırlarım.

bir şehir düşerken içime

nerdeydin kahpe kadın!

...

elveda demeye mecalim yok

yaşanacak her an zor geliyor

gözyaşlarım bir bardaktan boşalıp

yağmurunla doluyor