Eudaimonia

aşk ve özlem seni üzmesin çocuğum

çünkü her ikisi de sonlu bir elem

mavi bir şarkı yolluyorum şimdi sana

tükenme boşuna

zaten bu yıldızlar bu gök bu deniz

hepsi ama hepsi de boş değil mi

sen olmasan kim anlamlandırır onları

kim bakar onlara derin bakışlarla

herkes kendi yarattığı kaderinde boğulacak

bunu bil

günün birinde

düş ve gerçekler yer değiştirecek

hiçliğin değeri değerin hiçliği anlaşılacak

çok geç olacak

olsun

olsundu zaten

neden her şey ruhsuz ve soğuk diye mi soruyorsun

her yanıt bulduğunda başka bir soruyla mı karşılaşıyorsun

sıyrıl o zaman bileşikliğin cehenneminden

şu koskoca kainat gibi bir ol

kucakla sonsuzluğu

hep hür ol

Eudaimonia : Sonsuz mutluluk