Eylül Güneşinde Kalan Ayrılık

dilerim..

şiir sevmeyen mutsuz azınlığın/teğet geçer gönlüne..

kuşluk sessizliğinde sızı/verir gözlerine

susa durmaz dilleri

güz ağrısı sevdiğime

okurlar şiirleri..

tutkusunun t/aşkın selinde;

rötuşsuz anılarla saklı solgun resimleri

kopya kopya içine çekti girdapferi gözleri..

inziva hücresine dolan ezinç yağmurun

duyuldu ruhunu yırtan şıvgın sesleri..

vaveylaya sığındı nefesinin izleri..

güz çağıran tümcelerle derildi

günlüğünün kıpkırmızı gizleri..

ilhamlar görmüştü,

kin tutmayan özümde,derinleri..

sevdanın menziline sürüldü kasvetin zul lekesi

ruhuma yanmış mumlar dikti ayrılığın menşesi..

fikrimin mağrur gelinciği küsmüş incecik dalına

koşuyor,örselenmiş bilincin intihar salıncağına

hüsran teamülüne girmiş ölü aşkların silüeti

öpüyor özlem kesiğinden/ödetiyor diyeti..

mısraı tamir kaygısı yazdırmıyor mahşeri

umarsız bekleyişin elemiyle,tutuşuyor günyeli..

hicranın demiyle büyüyen kan çiçeklerinin;

sensiz vakitlerin hayal yastığına dökülen saçları

eylül'de kalan güneş'inin kızılca buğusuyla,

sarıyor benliğimi...

ayrılığı muştulayan esinler/şimdi terkettiler..

yaşamak isterdim kurgularımı

güzeldir hüzün..ağırlarıyla

şartları ne olursa/..ayrılığın..

sevdiğimi..?

sevildim mi.?

ayrılık olsaydı adı..

kavuşma ihtimali; sevda kitabının ayraçı

şiirlerin baş tacı..düşlerime tatlı bir sancı/..olur,

burukluğunu yeşertirdi yüreğim..

hissettirirdi insanlığımı/

her daim mağlubiyetim..

ama...

yok öyle biri..

ne hayal ne bir varlık..

şekilsiz değerlerde

yokluğuma satılık..

herkese,izsiz ve sessiz/biçtiği rolü okuyordu hayat..

benimse

kutsal dediğim eylemim..

arafın boşluğuna bakmak..

tasvirsiz duyguların,

linç halini yaşamak...