Gecenin Sütü

Uzunca ara verdim şiire

Yaşanmamış acılar peşindeydim

Sevdanın peşinden göç ettim bin şehire

Geceye tuzak dildeydim

Bir kartopu attım cehennemime

Kimse ölemezdi sana / öldüğüm kadar

Uzun bir baygınlıktı ölüm

Giderek üşüyen tenimdeydim

Simsiyah sustuğumda dilinde

Yanardı tüm renklerim

Dirilirdi baş ağrısı dipsiz gece

Kuğuların vurulduğu düşteydim

Mola verirken eski şarabın hüznü

Taş kesmiş ütüsüz yüzümde

Sendin gecenin sütüyle beslediğim

Geçmiş gelecek kavşağı gözlerindeydim

Çok azdım senden önceleri

Sana hiç söylemedim

Yalnızlıktan ölür deniz fenerleri

Bu gün de / sen varsın diye ölmedim..

(ev hali işte..

darmadağın bir yatak, biraz yalnızlık, bolca hüzün.. çay içmeye gelen sıkıntılarım.. sabahleyin eski acıları yıkadım elde, anıları havalandırdım, yumurta pişirdim güneşte, yüzümü ütüledim.. sesler uzayda kaybolmuyor, bilirsin. koşup uzayın öbür ucuna, sesini dinledim.. bu gün de sırf senin için ölmedim.. ay ışıklı sevincim / gecenin sütüyle beslediğim..

ev hali işte..

her şeyde olup hiçbir yerde yoksan, dokunamadığım yerde başlıyor uzak.. ve gecenin dilindeki tuzak.. yol ucundaki kararsızlığım.. ah! sevişirken nasıl da delirirdi sularımız.. umudun elleri hala yumuşak.. ve sen, son yaktığım tövbem. artık gelemem. yalnızca bil, her gidişinde, daha çoğum kalıyor sende.. söyle, bilir misin? , ' artık acıyı duymamaktır yalnızlık.. ')

Martı sesi çizdim deniz koksun diye kefenime

Gözlerinden çelenk yaptım

Ölüm kolay gelsin diye /

Tenime..