Geceye Bir Avuç Yıldız

Rüzgâr sustu sokaklar soluklandı

Bir lamba titredi kaldırımların koynunda

Gölgeler uzadı adımlarım yavaşladı

Gece cebimdeki sessizliği yokladı

Bir pencere açıldı gökyüzüne

Yıldızlar döküldü avuçlarıma usulca

Her biri bir dilek her biri bir anı

Karanlığa inat parlayan umut kırıntıları

Sorma bana nereye gider bu yol

Belki bir şarkının nakaratına

Belki bir kahvenin buğusuna

Yeterki yürüyelim

Gece bizimle konuşur nasılsa