Gel

Periler diyarında yaşayan bir deliyim

Garip başıma vuran seher yeli ol da gel

Sen yeryüzünün, bense kainatın eliyim

Başsız gövdenin hüzünlü emeli ol da gel!

Kaldırımlar cananım, sokaklar canım oldu

Aşk şarabını içen kadın kadehe doldu

Beni boğan karanlık el güller gibi soldu

Mahzun ruhumun güzel, pak eceli ol da gel!

Hep sensizlik kokuyor odamın duvarları

Enkazında boğuyor gaddarca bulvarları

Sen misin bu dünyanın yokları ve varları?

Mecalsiz vücudumun saf ameli ol da gel!

Her cümlemde mahzun bir gül gibi köşeye sin

Gökte adımı yayan parlak yıldız gibisin

Nefes veren yemyeşil köklerimin dibisin

Gökten yüzüme düşen rahmet eli ol da gel!

Gönüller çaresizdir gözdeki azamete

İnanır mısın kalpte yaşayan keramete?

Bir tahta adam olup da bürünmüşüm ete

Geceleri temizle, kalbin seli ol da gel!

Bütün göğü adımla süsleyen bin bir yıldız

Gecemin koynunda can veren parlak bir yaldız

Bahçelerde omzuma uzanan zümrüt bir kız

Aşkı için dağları aşan deli ol da gel!