Gitmeliydin...

yaşayamadığım günlerin çıkmaz sokaklarında

sokak lambaları sönmeden

karanlığa gömülmeden

dinle bana

söylediklerini.

aydınlığında söylemiştin beni sevdiğini,

tüm ışıklar yanıyordu.

haykırmıştın sevinçle, sevgiyle

sönmeyecek ışığımız

hep aydınlıkta kalacağız.

sesin,

duyamıyorum artık seni.

sessizliğimle

gitmeliydin.

yıllardır beklediğindim,

geçmişten geleceğe yolculuğunda

anılarının en güzeliydim.

geleceğin çıkılmayan yollarında

yoruldun.

yorgunluğumla

gitmeliydin.

bir rüyadaydık ışıklar arasında

yıldızların altında.

söndürülen ışıklar mı yıldızlar mı

dansımız yarım kaldı.

yarım yanımla

gitmeliydin.

hayallerinin sınırsızlığında

göremediğim rüyalarındım

sabah güneşle kaybolan.

oysa camdan bir küredeydim

sınırını zorlamayan.

hayalkırıklığımla

gitmeliydin.

ışıklar bizimdi, geleceğimizdi

geleceğe adanmış yüreklerimizdi

umudumuzu paylaştığımız

tek çaremizdi.

çaresizliğimle

gitmeliydin.

oysa ışıklar aydınlığa sönermiş.

yanarken,gönüllerde bir umut.

sönerken

ışığın cılızlığına sığınan ben.

yokluğumla

gitmeliydin.

sensiz dünyamda mutluydum ben

sen yeminler ederken

yüreğim sensizliğe aldandı.

seni yanına aldı bağlandı.

sen gidince yalnız kaldı.

son ışık sönerken,

yalnızlığımla

gitmeliydin.

tüm ışıklar bir bir söndü

birazdan karanlık olacak bana.

ama güneş yüzünü gösterecek sana.

sen güneşe dön gülümse

her gün..

oysa ben her gün

güneşten gizli

geceleri bekliyorum.

geceleri,

giderken söndürdüğün tüm ışıkları

tek tek yakıp,

seni bana döndürüyorum.