Gökkuşağı Süretinde İnsan

Bir leke gökte sirkelenen,ahenk toprakta gökkuşağı

Ne çizer, ne gider renkler yüzde yanar kavrulur

Düşünce ilim doğrular, bilim sonsuzluğu doldurur

Ne kadar çare üretti insan, yine ölümle süngülenir.

Yükselen kanlı dağ, basamak basamak değersizlik

Engel çürük bir tahta ezilen koca bir yürek

Lakin yükseliş adına densizlik yerin dibinde sanki

Yadırgama bilgeliği yaşamak her sanıyesını yaşamın.

Gurursuz bir serzeniş ınsanlık içinde büyüyen ölüm

Kurşunlar arkadan savrulur unutulur diller satılık

Her yağmurun içinde güneşin yükselişindeki gökkuşağı

İnsanlığı savunur, süreti yansıtır ufuklar ardında

Nice kahramanları anlatır,düzensiz toplumun renkleri...

Binbir süret içinde milyarlar doyumsuzluğa esir,of!

Bir bedel,bir beden,bir şehvet yok eder bizliği elbet

Nerdesin hak, gel özgürlüğe akıl ver kalsın serbest

İstiyor gelecekteki geçmişleri,gururlu fedakarlıkları

Neye yarar boş koltukta yanlız kalan süratsızlığı

Kendıne yaptığın büyük hainliği nasıl unutabilirsin

Direkt yargılanan dünyada kendine yer bulamadığında

Suskunluğun tek bahane arkasında saklanırcasına

Kahpe düşüncelerin olmadığı koca bir yerde!