Gönül Ferahlığı

Hüzünlenme ey dost, çekme hüsranı,

Rabbimin takdiri, kulun noksanı.

Şenlendir kalbini, her bir anını,

Gönül gözü görür, deryadır özün.

Dünyanın bakışı sanma ki ferman,

Sabrın sonundadır her derde derman.

Teslim olan kalbe kurulur harman,

Hüzün bulutunu dağıtır sözün.

Engeller bedende, ruhta kilit yok,

Şu fani alemde dertli olan çok.

Yaratan katında her bir can Aziz,

İnançla yürürsek, aşılır düzün.

Yorulma, çekinme, adımı at,

Zorluklar içinden doğar bir murat.

Bize yoldaş olsun her zaman sıhhat,

Gülünce şenlensin o mahzun yüzün.

Bursa'nın yolları açılır elbet,

Sabrın meyvesidir en güzel nimet.

Gayret kuşananın hakkıdır rahmet,

Azimle yürümekle aşılır hüzün.

Biz de bu yollardan geçtik ezelden,

Anlarız halden, o gizli dertten.

Elin tutan varsa samimi kalpten,

Gecenin ardından doğar gündüzün.

Uğur der ki dostum, sakın ha korkma,

Gözünü karartıp geride durma.

Gönül aynasını hüzne feda etme,

Rabbime emanet, parlasın gözün.