Gülüm

Söylesem duyar mı bilmem, o melek yüzlü yar

Bir diyecek sözüm var, boğazım düğüm düğüm

İşte başlarım söze, gözlerim ağlamaklı

Şu garibin sesine nolur kulak ver gülüm

Sen gittin gideli halim perişandır benim

İsmini her duyduğunda titrer gönül telim

Yaşayan ölüden farksızdır naçiz bedenim

Koy bir çukura beni, üstümü sen ört gülüm

Aşkının ateşiyle gönül bahçem tarumar

Soldu sevda güllerim, mevsimler hep sonbahar

Sensiz bedenim yorgun, saçıma düştü aklar

Ağarmış saçlarıma bir ak da sen koy gülüm

Senden ayrı kalmak en beter ölümden acı

Şu yaralı kalbimin yalnız sensin ilacı

Aşığa hüküm belli bir kuru darağacı

Çıkar beni sehpaya ipimi sen çek gülüm

Daha ne kadar dayanır bu acıya yürek

Seni unutmak için binlerce ömür gerek

Sana olan sevdam bitmedi hiç bitmeyecek

Aşığa maşuktur çare bana da sen gülüm