Gün Ufukta Tüllenirken
Bir an/kara günleri yüklendim sandım,
Ay saklı dururken bulutların ardında
Küskünlükleri yüklemiş bulutlara sarılmış uyuyor gecenin tenhasında
Karanlığa saklamıştı ayna gibi cemalini
Oysa ki ışığını alırken güneşten perdeler çekmiş,
Sığınmış sıcacık bir yürekle ufukta tüllenen nehara
Ey karanlıktan tulû eden nehar yoklama mı çekiyorsun çocukluğuma
Sanki menzilim yürümüyor yaşlılığa
Neden genç olamadım ben?
Sual etmiyorum ne gelenden ne gidenden
Bari ışığımı almasaydın ilham aldığım gözlerinden
Sözlerin sert rüzgarlardan eser, yıkık dökük tarumar gönlüm
Vehamet yüklü omuzlarım taşır mı bu son vuruşunu
Git ve bırak o bulutlu gözlerini düşlerime
Bakma ardına bir an bile
Yokluğu vird edinmiş dilime sus ekledim mühürlü dudaklarım
Okumam gayrı kıyısı ruhumu okşayan şiirleri
Mutluluğu beceremedim manâm temelsiz
Hissediyorum kucak açmaz artık duygularım sarsıldı irademsiz
Kalbim ve beynim arasında okyanuslar set çekmiş
Telafisi olacaksa sıkılmam üstümü soyarım bu sahte kostümlerden
Yırtarım cehle düşen kapalı sahneleri
Son bir perde oynansın yinede gün ufukta tüllenirken