Günlük

Büyük şehirlerin birikmiş yalnızlığı vardır

Kim geçerse karanlığından

Sokaklarında başı boş bırakılmış ayak seslerinden tanır onu

Açık bırakılmış pencerelerinden

Ay ışığına saklanır hikayeler,

Hüzün arsızlaşır...

Bakir kalmış avizelerin altında unutulmuş gölgelerin

Mabetlerinden

Günlük kokularına ölüm siner

Bazan yorgun bir rüzgarın

Fısıltısında

Korkunun ardına gizlenir

Mum yanığına yol veren dualar

Gökyüzünde en sahipsiz bulutlara değer...

Tütün kokusu siner parmak uçlarına

Dudak kuruluğunda sayıklanır

Suya dokunan sevgilinin isimsiz hayali

içine köz basılmış bir hikaye kıpırdanır

Can evinden acır mavi

En demli saatine çatar aşk

Bir milyar bilmem kaçıncı yıldız sendeler

Dünya,

Özleme göçer...

YILDIZ