Günün Öldüğü Yer

Bir çağlayan sesi var,öyle sakin her taraf,

Son ışıkları günün,düşerken göle saf saf

Hülya dolu bu yerler,sanki her yaslı ağaç,

Kaybolan sevgiliden,saklanan bir tutam saç.

Şu yemyeşil dağlardan,rüzgar eser su gibi,

Maziden her hatıra,bir yaz uykusu gibi,

Bir tarafta mavi göl,bir yanda mehtap sessiz

Unutulmuş ne varsa,yok anılardan tek iz.

Hale hale renklere,mehtap ışıldadıkça,

Oynak bir beste olur sular fısıldadıkça

Rüya gibi geçiyor burada tıpkı hayat,

Gün batarken kuşlarda,cıvıldaşma ve feryat.

Bir hıçkırık halinde,gönlüme dolarken gam,

Kimsesizlik ruhuma sindi,sindi bu akşam,

Bir gizli el yakarken geceyi perde perde,

Bırakıp gidin beni,günün öldüğü yerde..

Mehmet Çetin-sürgünde