Güvercin Anonsu

hüzünleri

transit geçen dolmuşlardaki

polis radyosuyduk

içimizdeki bozkırları seyrederken

sürgülü yolcu pencerelerinde

bona çarpmalı erbane notaları

aşk ile kafiye.

ölümle aramdaki tek paravan sendin!

dolgu satenli rüzgarların

kopçasını dişleriyle açarken ayrılık;

çocuk renkli beyaz bir uçurtmanın

peşine takılıp kaldı gözlerim...

halı şeridindeki arabamda

kırmızı ışığın sönmesini bekliyorum

yeşilin yanmasını değil...

şimdi;

radyoda kazaya sebebiyet

çok penalı özlem türküleri çalmadan

yalnızlığımın orta yerindeki sesine

şarkılar söyletme vaktidir...

yüzümdeki ellerini sakladım!

en 'kahperengi' ayrılık hikayelerime

ayraç niyetine...