Haramladılar Beni
This poem was selected as the poem of the day on 17.07.2016.
/Atmak istediğimiz
Ama başka kimsenin almasını istemediğimiz
Şeyler olurdu çocukken
Tükürürdük üzerine
'haramladım''derdik..
Haramladılar beni..../
Ve kopunca yörüngesinden hayatın,
Bir zifir bulaşır yüzüne
Görmez kör olasıca gözlerin,görmez..
Hani o herkesin cüzamlıymışsın gibi
Senden kaçışı var ya,
Hah işte ondan mütevellit
Bilirler ki, tükürmüşler hayatının orta yerine
Atmışlar seni...
Ve yayılır iblis karası
Ellerine iner,
Ellerin tutamaz olur başka elleri artık
Dokunduklarınsa ahir zaman devesi
Kaçışırlar dört bir yana..
Kollarına yürür sonra,
Saramazsın kimseyi,
Ellerin yüzün ve kolların sendendir
Diğerlerini ben de bilmiyorum..
Çoktan kalbine inmiştir oysa,
İster ki yalancı haleliler
Sevsinler yüzünü,öpsünler
Sarmalasınlar vücudunu
Hiç biri görmez, o tek salgıyı ruhundaki..
Ve sen adam,
Kaç leşi var dudaklarının
Jöleden koklayamadığım saçlarının
Kararttığı kaç gece?
Sakallarının her bir teline
Kaç umut bağladım?
Biliyor musun?
Bir adamın yalnızca yüzünü koklamak nedir
Biliyorum beni niye sevmediğini..
Haramladılar beni....