Harman 2

"Daha gelmemiş mevsimlerin

Hayalimde doğuşuna bir özlemdir"

Bir patos kayışında evrilirken ömür,

Sıvışırken toprak gönlümün yarıklarından

Devrilirdi üstüne bir de

Göğde bulut,

Sonra akar gelirdi yağmurun sesiyle

Yokluğundan kurulmuş bin bir umut...

Gün batar;

Hançerini çekerek akşamın ufkundan,

Hadi dön diyor kuşlar, dön gececil korkular;

Sefer değildi çıkılan,

Seher değildi harmanımızı savuran.

Testide bir yudum suyun

Tende tortusu vardı,

Gökte yangın yeri bulutların

Yürekte acısı kalmıştı.

Davranıp kağıda ve kaleme

Hatıralarını yontarak bu döngünün,

Anladım her bakışımda geriye

Küllenen savruluşuydu ömrümün.

Çünkü yoktu hiç boş yer;

Sığıştıramadım yokluğunun yerine

Dünya ne yana dönse

Ben sürmüşüm sabanımı tersine

Baharlarımın yitip gidişi bundandır;

Toprağımın gün görmeyişi...

Gözlerimden kapanır ay buluta

Uyuyup uyanışım hep bu kadardır

Dönüp gelirim her gece tutsaklığıma

Yine şiirler okurum,

Yağar türkü türkü sözlerimden,

Tanırım yokluğu özleminden.

Şimdi yaz bitti:

Gençliğimizi harcayan o bedbaht arayış

Başa dönsem son kere:

Koptu en güvendiğimiz yerden kayış!