İçime Ateş Düşmeliydi

İsmini duyunca içime ateş düşmeliydi

Dizlerimde titremeliyli, dermanı yok olmalıydı

Adını sayıklamalıydım kendimden gecerken

Bunu benden başka kimse bilmemeliydi

Selvi boylu yar, sen olmalıydın bana gelen

Ayak seslerini duymalıydım her an

Her şarkı sana yazılmış gibi dinlemeliyim

Seni görmek için her gece uykuya dalmalıyım

Sensin diye koştum, her kapı çalışında

Ben seni bir yüreğimde saklamalıyım

Nisan yagmurları ıslatırken bedenimi

Bahar şarkıları söylemeli kuşlar

Kömür gözlüm ateşine düşen ben

Ama bunu kimseler bilmemeli

Ben seni gözümde saklamalıyım

Rüzgarlar yüzüme çarptığında seni hatırlamalıyım

Yattıgım soğuk taşların izi cıkmalı tenimde

Dişlerime düşen sızı seni hatırlatmalı bana

İsmini haykırırken ciğerim yanmalı

İçim daralmalı, sana uzattıgım ellerim boş kalınca

Ama bunu kimseler bilmemeli

Nefesim kesildi içim yandı yanımda olmayınca

Ben ağlamaktan konuşamıyorum seni anınca

Sana yakın olmak için herşeyden geçtim

Sen tebessüm etsen ama bunu kimse görmese

Senin gözlerim bana bakan cennetim olsa

Son kez baktığın pencerede hayal ederken seni

Uzaktan seni seyretmek bu kadar güzel olmalı

Kapandı gözlerim, perdelerin son kapandıgı gibi

Seni beklerken düştü bedenim kara toprağa

Seni mahşere kadar saklmalıyım yüreğimde

Bir avuc toprak atsalar üzerime yorgan diye