İhtilal

Ben diyorum ki

bu konu açık, özgür değilim,

aşığım ve vazgeçmek gerekecek ise

demir parmaklıklar benim hürriyetimi almalı

suyun sesi beni sürüklemeli nehirlerden ve

gözyaşlarından önce, ölüm melekleri

aziz giyotini benimle tanıştırmalı

tanrı bana sormalı günahlarının bedelini.

çünkü ögelerini bile ayıramam sensizliğin

dilbilgisini ve alfabeyi tanımam yokluğunda

tekil iken çoğul olur defterimde acılar

dünya küçük bir pinpon topu olur

kahvaltı masasında boğazıma takılan

yağmurundan bir bardak su isterim

kurtarırsan sen kurtar bu yalnızlıktan.

ben diyorum ki

bu konu açık, eşit değilim

tutkunum ve delirmek gerekecek ise

akıl hastaneleri benim heykelimi düşünmeli

rodin ile çalışmalıyız varlık felsefesi üzerine

çamurlar beni karıştırmalı kötülüklerle ve

dizginlenen duyguları ben çözmeliyim

çünkü kazanamam sensizlikle ilgisi olan yarışları

hipodromda kırık ayaklı bir at gibi olurum

ölürüm koşamayınca vurulurum sessizce

çünkü sen olmayınca

korkak bir mayıs ayı olurum ve

dünya küçük bir oyuncak tren olur

akşam yemeklerinde intiharı düşündüren

rüzgarından bir tutam panzehir isterim

döndüreceksen sen döndür bu yabancılıktan.

ben diyorum ki sen olmayınca

ölüm ezberlenmiş bir bilgidir

sınava bir gece kala çalışılan

keza aşkta,

öğrenmem lazım özlemin sayfalarından.