İki Vakit Üç Öğün Dört Mevsim / Sen

Kime baksam

Seni görüyorum

Hangi çiçeğe dokunsam senin tenin

Soluduğum her koku Derinden firar etmiştir

Yazıyla başlayan ne varsa orda adın

Rastlantı değil

Tesadüf değil

Olanaksız

Olmaz böyle olasılık

Her an

Her yerde

İki vakit

Üç öğün

Dört Mevsim

Gözüm önünde

Kulağımın dibinde

Dilimin ucunda

Ellerimin arasında

Sen, sen ,sen ve hep sen

Yirmi bir yılda bu dünyada çok şey gördüm

Ama kardeşim

Tabelasında esra yazan bir mezbaha

Ne gördüm

Ne duydum

Onu da bugün gördüm

Ya gözlerim yalancı

Ya millet ne yazdığını bilmiyor

Ya da ben seni gerçekten seviyorum

Rabbim

Çıldırır gibiyim

Bu nasıl bir sevda

Öyle Nişansız

Öyle Kör kurşun

Oysa

Güneşi sever gibi sevdim seni

Öyle uzaktan

Öyle tutkulu harlı

Ve Öylece dokunmaya ürkek

Geceyi sever gibi sevdim seni

Öyle tutsak biraz korkak

Öyle kara biraz puslu

Ve öylece bir karanlık gibi dağınık

Denizi sever gibi sevdim seni

Öyle mavimsi

Öyle sahipsiz

Ve öylece tek kürek

Toprağı sever gibi sevdim seni

Öyle sadık

Öyle cömert

Ve öylece karşılıksız

Hayatı sever gibi sevdim seni

Öyle basit karmaşıksız hesapsız

Öyle arzulu istekli kararlı

Öyle dolaysız yüklemsiz nesnesiz ama hep özneli

Ve tıpkı bir çocuğu sever gibi sevdim seni

Öyle senin gibi

Öyle sana benzer gibi

Ve öylece senden bulaşmış gibi

Kendimi sever gibi sevdim seni

Öyle çaresiz dermansızcasına

Öyle yitik kaybetmişçesine

Ve öylece noktasına virgülüne dokunmadan sevdim seni

Sırf seni seviyorum diye

Sevmedim ki seni

Bütün bunlardan şimdi yoruldum

Topal bir sevdaya omuz vermekten

Yoruldum

Hezeyan bulaşmış umutlarımı gütmekten

Yoruldum

Kırık kalem Yazmaktan

Yoruldum

Seni her şeye rağmen mısralarımda taşımaktan

Yoruldum

Ve öylece tesadüfsüz

Ve olanaksız

Sen

Her yerde sen

İsmini okumaktan yoruldum

Şey, adınız neydi sizin?

2010-07-08

Perşembe

21.20