İnsanlığa Cağrı

Dağlarda değil,şehirde üşüttüm yüreğimi

Namert ekmeğiyle kaybettim ben dengemi

Çok alimler gördüm zalim olmuşlardı

Adaletin sessizliğinde yaradanı bekleyenleri gördüm

Yaradan kulunu unutursa rabliği nerde

Yılan zehrine yetişecek peygamber nerde

İnsan gözyaşı sel olmuş buralarda

El uzatmayan kulların kulluğu nerde

Bir yaram var kapanmaz mazlum öldükçe

Derdim çoktur ölenler insanlığımızdan göçdükçe

Ýüreğimde bir sızı derinleşir

İnsan cesedi insan üzerine düştükçe