Islık Çal Sedat

Islık çaldığında yanına giderdim.

Ey kaderi karalı arkadaşım.

Şimdi aramızdan ayrıldın.

Ey yüreği yaralı yoldaşım.

Neden istedin ölümü.

Biliyorum beğenmedin bu dünyayı.

Biliyorum sevmedin bu insanları.

Biliyorum yaşadın tüm zorlukları.

Ama ölmek değildi çözümü.

İşte şimdi ayıp ettin.

Ve seni erken kayıp ettik.

Daha yapacaktık sana davullu, zurnalı düğünü.

Üzdün ananı, babanı.

Bacılarını, gardaşlarını.

Adaşlarını, arkadaşlarını.

Sevdin mi öbür dünyayı.

Ettin mi bari rahat.

Hadi şimdi yine bir ıslık çal Sedat.

Ben de geleyim.

Uğruna ölsün seni çok seven bu Şair Nihat.

Not: Vefat eden arkadaşım Sedat'ın ölümünün ardından.