İstanbul'dan Yoksunum

İstanbul'dan yoksunum..

Bilmem kaç gecedir yokluğun,

Şehre türlü türlü felâketler uğramış,

Fırtına sonrası gibi

Heryer hareketsiz ,harabe...

Rengi bile terketmiş bu şehri..

Heryer gri , koyu gri.

Şehir kapalı..

Melekler sınırı dışında sanki..

Kar'ın tanelerini tutamıyorlar.

Melekler üzgün ama

Umursamıyor kimse, umursamalarda terketmiş bu şehri..

Yok oluyorlar..

İnsanlar da yok gibi sevgili

Birbirlerini görmüyorlar, duymuyorlar, hissetmiyorlar

Birbirlerinin hayatlarından geçmekten midir bilemem

Yorgunlar

Hayat onlara hiç bitmeyecekmiş gibi ağır geliyor

Mesai bitimine dakika sayar gibi hepsi.!

Aşktan sefil..

Erosta da ok kalmamış

'Yani üzülme kimse sevmeyecek beni,

Ben de sevmeyeceğim kimseyi..'

Eski aşıklardan bile kalmadı bu şehirde

Hepsi şehrin altında,cennette büyük ihtimal..

Yenileri olmuyor, olamıyor.

Üstelenmiyor..

Uğraşmıyor artık kimse kimseyle,bir şeyle..

Herşey basit..

Ardın bu..

İşte bunlar bıraktıkların..

İstanbul'dan yoksunum..

Bilmem kaç gecedir yokluğun, saymadım..

Saymadım canım kalır diye kursağımda

Bilmem işte o sebeple,

Kaç gece olmuş sevmiyorum seni..sevemiyorum..