Kalp Sahibesi

Aynıyken kibrit ibaresi sonlarımız birbiriyle,

Absürd bir komedyadan gelen kahkaha sesi

Ve bendeki kavrulmanın anlam ifadesi olan yürüyüşüyle

Geliyor bir gece yarısı kalp sahibesi.

Aynıydı sonlarımız,

Birbiriyle...

Bacak bacak üstüne atmış,

Gözyaşları ağır vanilya kokulu bir kız

Gelse de, gelip görse bile,

Her nasılsa günah kokan bedende

Soyut takıntılı bir duyguyu

Elleriyle alsa da, alıp öldürse bile onu,

Tıkabasa onunla dolu bir sarhoştu.

Birbirimizin omuriliğinden yapılmış her şey engeldi.

Rüya mı bilinmeyen bir gecede,

Doğrunun yanlış manzaralı kıyısında,

Ölemiyorduk bile.

Nefes borusuna takılmış külleri,

Artık ağladığında acı bir tat bırakan,

Benzinsi yağmurlarla sonuca sebep veren Tanrı;

Al, diyordu da, yazmasını bilmiyorduk ki kaderi:

Biz, sorgulamaya alışkan,

Histeri hastaları.

Ötesi olamazken yapamazdık zaten istediğini.