Kanlı Opera/Her Ayrılığa Hazırdır Ölüm

Kar düşlere erir

Soğuğun hükmü ayrılıklara

Kurşunda da vardır ansız bir ölüm

Gülün dikenli sevdasında da

Seni üzerek giden sevgilinin

Dönüşüne adaklar adayıp durma boşuna

Kaybın üç beş dündür en fazla

Abartma!

Yarınlarda seni dün sayar yoksa

Ardından öğrendiğin tek şey onsuz yaşayamadığınsa

Çek vur kendini

Varlığınla dünyayı kirletme daha fazla

Doğumhane odalarında nefes almaya devam ediyor sevda

Kutsal organlarda

Sadece suçlular hüküm giyiniyorsa bu oyunda

Benim dört duvar arasında işim ne diye sorma

Bu laneti Havva'nın cilvesinde ara

Gök ağlamak isterse depremle sarsar yüzünü

Tutar güneşi ve ondan sıkar hüzünü

Hiçbir bulut çözememiştir halen bu kör düğümü

İster kara baht de buna ister kör talih

Kendine Narcissus gibi bakma yeter gerisi dert değil

Zıtların varlığıyla yücelir insan unutma

Son uykundu farkında olmasan da biten o horlaman

Nefretini yarasaya diş yapma sakın

Yoksa ne acıyacak bir kalp kalır sende

Ne de paklanacağın bir yatır

Hiçbir zaman taşıyamamıştır dünyanın sevdasını

Ne güneş nede ay

Şimdi bir sor bakalım

Acaba utanç mı bölmüştür zamanı güne iki eşit pay

Çığlık sadece ölüm getirmez

Gebede olabilir yeni bir hayata

Sevdayı alnına güneşin değdiği yerde ara

Ülken kadar eski ol

Ve ülken kadar kutsal her zaman

Bırakma surlarını düşürmesin stratejik hatalar

Hayat artık ataların kadar saf değil

Hem seni siler hem umutlarını bir anda

Kahramanlığa özenme teveccühler seni senden eder

Aynadaki aksini Styks sularında heyula sanma yeter

Taştan yüreklere aşığın zırhı yoktur

Bağırdığın gerçeklere ise dünyanın kulakları sağır

Vandal yürek!

İstersen ez bu gerçekleri ve kendine aptal dedirt

Kendine kendi büyüttüğün zekan sade tiksinti verir

Tescilli duyguların hükmü senin içindir

Günü ateş aydınlatır ya gece ondan soğuktur

Kalemi elinde gezen sakarlara bir tek hayatın inancı yoktur

Hayatın kuralı açık ,sade onurlu bir ses

Cesaretler çürütülür yalnızca gecenin hayata yazdığı tez

Yaşasan mı ölsen mi şaşırma bu limanda

Bir karara ihbar et kendini ve kapansın artık bu yara

Sadece deliler hayatı dertsiz yürürler sanma sakın

Hayata bir çocuğun kalbinden çaldığın saflık ile sarıl

Söndür artık doğrulup yaktığın bütün yağmurları

Ayrılığın ardından umut muhakkak dengeler hayatı

Herkes bir gün yalnız kalır unutma ayrılıklar da dahil*

Celladını cebinde taşır hayat dik durmazsan vuracak Azrail

Sadece ıslatıp eğerek olgunlaşmıyor insan

Arada budanmak ta istiyor oradan buradan

Dön artık yüzünü güne ,at içinden korkuyu

Uzat ellerini gökyüzüne ve güneşle oyna oyununu

Bak bitiyor bu şiirde hani katilin nerede

Onunda öldüğü yalanına inanma sakın seninle birlikte

İçti kanını ve düştü ihanet gecelerine

Ardından yersiz ağıtlar yakıyor zevk iniltileriyle

Yürek sustu

Can yoruldu

Ses gitti

Yaşadığın altı üstü bir aşktı a çocuk

Yaşandı ve bitti

Üzülme yaşadıkça geçecek hepsi

Mağlubiyeti kabullenenler pasıdır bu hayatın

Hadi ayağa kalk

Kendini yağmurlarda unutma sakın