Kapıdan Kuşlardan Düşümden
This poem was selected as the poem of the day on 15.10.2014.
I
Birdenbire duyulur gözlerinde ki hasret.
Yaşına bulanmış yanağının üzerinde nemi.
Kurutmuş dudaklarında duasını gizler.
Yarın kadar umuttu sonraki nefes.
Karanlıklarda bıçaklanan korkusu,
Kokusunu salmaktaydı odalarına.
Yorgan altında sıkılmış düşünceleri ablukada.
Hiçbir hayalin cesareti yok dayansın kapılara.
II
Kavgadadır yaşamı.
Dikine düştüğü sevdasının yokuşunda
Yollar kadar soğuktan çatlıyordu eller.
Elleri terlemiş, elleri nasırlı, elleri tuttuğu ekmekte.
Kırıp yarısından kattığı gönlüne bekliyordu kapısını zaman.
Bilir miydi o açar diye söken şakakta ki durgunluğunu.
"Ya da kapılar ne bekler birileri vursun diye.
Gönül bu kadar mı vurgunsuz, bu kadar mı uzaktan atar."
Ardı günlerinde bırakıp kendini,
Rüzgar çeker öteye
Ölüm çeker öteye.
Var mıdır kaygısı saatlerin.
Tiktağına takılan al aşağı duvarlarında.
Kaçıncı sabah bizimdir endişeni yırtıp kara gecelerden
Gömüp yalnızlığını yalnızlığına
Bırakıp ellerini ellerine.
Göz değdirmeden
Daha nefes almadan.
Yüreğinin odalarından atmak için bütün olasılıksızlıkları.
Kaçırdığım saniyeler kadar yakındı ölüm
Sen vardın diye gidiyordu kader
Sen vardın diye bu kadardı dünya.
Sen vardın diye bir sendeydim
Sen vardın diye ben bende değildim
Ucundan kırdığı ekmeğinin kırıntısında kuşlar.
Camları seyreltip geçiyordu sallanan dallarla.
Hasret yakarken kapı ardındakini ve önündeki ni,
Kırıntısına dua bağlamış
Cennet düşlemiş sevgisini sayıklıyor, sayıyordu
Bir an vurulsa kapı
Bir an açılsa kapı
Bir anın saklılığından çıksa herşey.
Hayal Duvarı 2014