Karanfil Ağıdı

göz pınarı kurumamış çocuk

suladı karanfili

ağladık peşi sıra

dünyanın vicdanı kördü, kulağı sağır...

kurşunlar geçerken türkülerin üzerinden

çığlığımız duyuldu

ozan ünlemesinden

tutsak zamana başkaldıran vakit

keşmekeş feryada düştü şiirim

Nuh'un tufanı mı bu

yoksa Türk'ün ölümü mü

nasır tutmuş ayağım tank dişlisinde

kaldırımda kan izi

eyvah!

cansız bedenlerin dudağından taşıyor

boynumu vuran sual

kim ödeyecek diyeti

ağla boynu bükük karanfil

elbet suru üfleyecek İsrafil

tekrar denizi yarar Musa

Davut yırtıcı açları kafesler

İsa uçurur çamurdan kuşları

dillenir sancımız

ve ol Muhammed cennetin kapısın aralar

kar yağıyor Bakü

üzerini ört şehitlerin

daha vakit var...