Karanlık Zamanlar

güneş kapadı gözlerini

siyah örtü çekildi yeryüzüne

gökyüzü çığlıklar attı çaresizce

hüzün çökmüştü bi kere

gece kötülüklere açtı kapılarını

sevgi sığındı karanın en kara yerine

gün beklenmez kadar uzak

zaman geçmez kadar ağır

isyan eden kısık sesler

küçük çocuğun kalbindeki umut

sevgi yaşlarıyla ıslanmış aşk

onlarda tükendi

bu gece sevginin umudun olmadığı gece

artık karanlıklarda sığınıtı

dünya hüzünlü dönüyor bu gece

ölüm yılları başladı yüreklerde