Karanlıktaki Zincir

Mektupların yanmış hep kenarı

Sigara duman olmuş odaya simsiyah

Damarındaki kan donmuş zincirli

Sağa dönse duvar sola dönse aynı

Yürümeler alıyor bir sağa bir sola

Volta geç kalıyor her seferinde

Bir adım atıyor ikincisi kesik

Hüznü bol zamanı geçmez hesapsız

Kalbinde iki tutam gözyaşıyla birlik

Islatmış gömleğini kırmızı bir leke

Kalbindeki afetin yaraları şimdi daha ağır

Tedavisi var ama karanlıkta önü kapalı

Açamıyor umudun kapılarını ardına kadar

Açsada gidemiyor ardından umutların

Ve düşünemiyor yarının özgürlüğünü

Bu haliyle ölüden beter zincirli ruhu

Umutları da toprakta siyah açıyor artık

Kökünde beyaz olan çiçek başında siyah

Zihnindeki duman ruhunuda karartmakta

Beyaz olan ten hafiften koyulaşmakta

Artık geceler daha siyaha çalmakta

Gündüzler eskisinde daha koyu vurmakta

Zaman artık dakikası ömre bir düşmekte

Ayağında ağır vergi herşeyini almakta

Gündüzlerde bitti bak hakim olan karanlık

Zamanda artık eski zaman değil pili bitti

Durdu saat gibi kaldığı yerde kaldı işte

Zincirleri çözsende çözüm yok ruh kararmış