Kardeşim Fok Balığı

"KORKU VE DENİZ"

Korkudan dilim tutuldu

konuk olduğum sarayın

karanlık koridorları arasında.

Saklandım,

bir tahtın gölgesinde,

küvetin yanı başındaki

çürümüş ahşap kutuda...

Sonra o belirdi:

– kolsuz, ayaksız –

iri gözleriyle

bir bebek kadar şirin,

bir ceset kadar ürkütücü…

Pörtlek gözlerle baktı,

zamanı eritti,

sonra birden :

"Kardeşim deniz nerede?"

Sordum: "Sen kimsin?"

Güldü – dişleri yoktu

Ben

unutulmuş çocukluk kâbusunum.

Deniz ise...

içti onu sarayın taşları...