Kederde Özgürlük

Birleşmiyordu harfler

Kavuşmuyordu sözcükler

Ne yana baksam duvar

Ne yana baksam keder

Anlatacakları vardı belli ki duvarların,

Sessizliğin sebebi belki de

Kelimelerin sıralarını bekleyişlerindendi

Neden yazamadım

Neden konuşamadım

Neden çıkmadı sesim

Neden oynamadı kalemim

Neden kalemin işkencesinden haykırmadı kağıtlar

Neden insanların işkencelerinden çıkan çığlıkları bastıramadım

Neden yazamadım

Neden her sopanın ucunu köreltip kağıtlara tutamadım

Neden yazamadım

Neden okutamadım

Sonra...

Bir ses,

Duvarların arasından

Islıkımsı bir ses

Sessizce bağırdı işkence seslerini

Yüksek sesle fısıldadı yanan tüm canların acısını

Birleşti harfler

Kavuştu sözcükler

Ne yana baksam özgürlük

Ne yana baksam keder

Keder miydi özgürlük?

Özgürlük müydü keder?